آب می خواهم ، سرابم می دهند               عشق می ورزم عذابم  می دهند

خود نمی دانم کجا رفتم به خواب               از چه بيدارم نکردی ؟ آفتاب!!!!

عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام                  تيشه زد بر ريشه ی انديشه ام

عشق اگر اينست مرتد می شوم                خوب اگر اينست من بد می شوم

هيچ کس اشکی برای ما نريخت               هر که با ما بود از ما می گريخت

چند روزی ست حالم ديدنی است                حال من ازاين و آن پرسيدنيست

گاه بر روی زمين زل می زنم                    گاه  بر حافظ  تفاءل  می زنم

حافظ  ديوانه  فالم  را گرفت                   يک غزل آمد که حالم را گرفت ...

"ما ز یاران چشم یاری داشتیم                خود غلط بود آنچه می پنداشتیم